In my ongoing effort to learn my dear husband's native tongue, tonight we translated the poem from the beginning of my book into Dutch. So for my new Dutch family, this is for you:
- de uitbarsting-
scheiding
is als een sterke aardbeving
de wereld schud
gevoed door woede
en alle boosheid
schuld
en frustraties
zo lang broedend
onder de oppervlakte
spuit dan plotseling omhoog
in een inferno van haat
of onverschilligheid...
soms
is de wereld kalm
en je denkt
dat het schudden voor bij is
rustig
stabiel
maar dan begint de cyclus opnieuw
opnieuw
opnieuw
opnieuw
je bent vermoeid
je wilt rusten
en dat is wanneer je realiseerd
dat het schudden gestopt is
maar
er is een angstaanjagend gevoel
hangend in de lucht
je aarzelt
om nooit meer iets te geloven
je bent zo moe
en na zolang worstelen
rust je daarom
op het laatste stukje stabiel land
om ook dat in tweeen verdeelt te zien worden
twee
aparte
verschillende
delen
die nooit meer
opnieuw samenkomen
elk nieuw deel
een gedeelte van jouw
en onder je ogen
drijven ze uiteen
- Jen Abbas,
achttien jaar
And for my English reading audience:
-the eruption-
divorce
is like a trembling earthquake
the world shakes
rumbling with rage
and all the anger
guilt
and frustrations
that have been festering for so long
below the surface
suddenly spew upward
in an inferno of hate
or apathy…
at times
the earth calms
and you think
the turmoil is over
settled
stable
but
then the cycle begins again
repeating
repeating
repeating
you are weary
you want to rest
and that is when you realize
the shaking has stopped
but
there is an eerie feeling
lurking in the air
you are hesitant to believe
anything
anymore
you are so tired
after struggling for so long
and so you rest
on the one last solid patch of land
only to watch it split in two
two
separate
distinct
parts
that will never
come together
again
each new patch
supports part of you
and as you watch
they pull away.
-Jen Abbas,
age eighteen
